Column: Democratie in Panama

7 april 2016

Ooit schreef ik dat internet heeft gezorgd voor een democratie van informatie. Geen verkoper die je meer iets op de mouw spelt, want je controleert zijn beweringen immers in een paar seconden op je smartphone. De consequentie is dat we twee keer moeten nadenken voordat we iets beweren. En ik vind het grappig dat het internet ervoor zorgt dat we terug moeten naar de basis: eerlijkheid. Geen rechter, maar het internet roept ons ter verantwoording.

Wie eerlijk is hoeft nooit zijn verdraaide werkelijkheid te onthouden, sprak iemand eens. Dingen zijn nu eenmaal zoals ze zijn, toch? Het beestje bij het naampje noemen, noemen we dat ook wel. Ik heb daar zelf totaal geen moeite mee, maar het valt me op dat veel mensen die ik spreek dat enorm waarderen aan ons bedrijf. Gewoon een klip en klaar antwoord, geen wollige taal om oneffenheden te verbloemen. Zoals gezegd zijn dingen nu eenmaal zoals ze zijn en je komt het snelst vooruit door dat gewoon te erkennen. Boem.

Ik moet zeggen dat ik de hele affaire rondom de Panama Papers daarom wel vermakelijk vind. Het is weer een voorbeeld van deze gouwe ouwe: al is de leugen nog zo snel, het internet achterhaalt haar wel. Eerder zagen we dat bij Wikileaks en de onthullingen van Snowden, en dat gaan heel veel meer mensen de komende tijd aan den lijve ondervinden. De Panama Papers leggen feilloos bloot wat heel veel mensen liever verborgen hielden. En het eerste slachtoffer is al gevallen, IJsland's premier Gunnlaugsson ruimt het veld omdat hij geen goed antwoord op de aantijgingen kan verzinnen. Het eerlijke antwoord volgens mij? Ikke ikke ikke en de rest kan stikken...

Wanneer evolueren we ons nu eens voorbij het punt van ikke ikke ikke? Duizenden jaren geleden in de rimboe was het inderdaad van levensbelang om jezelf op de eerste plaats te zetten. Het was immers jij of die ander. Punt. Maar tegenwoordig hebben we systemen ontwikkeld die het mogelijk maken jezelf naast een ander te plaatsen, te delen . Er is volgens mij ook genoeg voor iedereen, het is alleen te scheef verdeeld.

Voor diegenen die erop wachtten: ik kom nu bij de relatie tussen Panama en 3D CAD. Want iets dat wél driftig gedeeld wordt, op internet notabene, zijn 3D-modellen. Het SketchUp 3D Warehouse, GRABCAD en Thingiverse zijn daar mooie voorbeelden van. 3D-modellen die je zo kunt downloaden en gebruiken.

En dat gaat reuze handig blijken, want zoals de evolutie van het internet heeft gezorgd voor een democratie van informatie , zo gaat de evolutie van 3D-printing zorgen voor een democratie van productie. Kun je nu kiezen voor drie producten die het allemaal net niet zijn? In de toekomst download of teken je je eigen ideale ontwerp en produceer je het gewoon zelf. Vendor lock in? Een zelf geprint koppelstukje tussen twee producten waarvan de leverancier zegt dat ze niet compatibel zijn maakt je daarvan vrij.

Leveranciers moeten dus nu al op hun tellen passen en dat is een goede zaak. Zij bepalen in de toekomst niet meer wat we wel en niet kopen, dat doen we zelf. Die keuzevrijheid, die democratie van productie, dat wordt een revolutie. Iedereen met een internetverbinding en een 3D-printer kan immers in de toekomst alles maken wat hij wil. En de producenten, net als de politici nu, moeten dan met de billen bloot.

Orlando Sardaro is industrieel ontwerper en directeur van Design8 bv in Tiel. Design8 is importeur van ontwerp- en visualisatiesoftware en 3D-printers.
Website Design8

Comments are closed.