Column: Nog maar een keer over BIM…

26 juli 2016

Er zijn veel artikelen geschreven over BIM. Ik dacht daarom dat eentje meer geen kwaad doet…
Een tijdje geleden werd ik over BIM geïnterviewd voor een artikel in een vakblad. Als laatste stelde de interviewer de vraag hoe ik BIM zou uitleggen aan een tienjarige. De vraag verraste mij, ik vond ‘m wel heel aardig. Voor een tienjarige zou ik de nadruk leggen op ‘teaming’ en door een vergelijking maken met een teamsport. In het team moet iedere speler zijn taak weten en hoe hij/zij moet samenwerken met zijn/haar teamgenoten. Om dit te realiseren is communicatie van cruciaal belang.
Als de trainer en de spelers niet dezelfde taal spreken, gaat het vast niet lukken. Het begint uiteraard bij de natuurlijk taal, wellicht dat een trainer die in Engeland werkt en slecht Engels spreekt toch geen goed idee is, hoe grappig het ook mag zijn… Ook de gebruikte terminologie moet dezelfde zijn.

Dit is een mooie brug naar BIM. BIM gaat over delen en hergebruik van informatie. Dat gaat alleen maar werken als alle partners in een BIM-project dezelfde taal spreken. Ook in dit geval begint het met de natuurlijke taal. En ook hier speelt terminologie een rol – als u en ik het over een lantaarnpaal hebben, bedoelen wij dan hetzelfde? In mijn civiele wereld is hiervoor CB-NL dus belangrijk. In de wereld van het bouwen en onderhouden van wegen, bruggen, tunnels, etc. komen wij er niet alleen met woorden en taal. Wij hebben ook ontwerp- en uitvoeringstekeningen nodig. En dus hebben wij afspraken nodig hoe zo’n tekening eruitziet. Vroeger, toen dit nog allemaal met de hand gemaakt werd, was het voldoende om zaken als lettertypen en grootte, symboliek, etc. af te spreken. In de digitale wereld is er ook consensus over het digitale formaat nodig.

Naar mijn idee heb ik zojuist een gigantische open deur ingetrapt… Maar toch… de ervaring van elke dag leert mij dat die afspraken lang niet altijd ‘hard’ genoeg en met voldoende detail gemaakt worden. Dit blijft mij verbazen – als ik iets laat doen, bepaal ik wat er gebeurt. Niet hoe – dat is aan de partij die het werk uitvoert. Als ik dit zeg, knikt iedereen. Toch zie ik in de praktijk dat deze logica vaak niet gevolgd wordt. Voorbeeld: een gemeente laat een weg aanleggen. En laat het aan het ontwerpbureau en de aannemer over wat voor informatie men krijgt en in welk formaat… Dat is dus de kleur van mijn huis overlaten aan de schilder! Tja… dat kan vervelende verrassingen opleveren.

BIM vereist duidelijke communicatie en zoals altijd zit ‘the devil in the detail’!

Jan Blaauboer is senior sales director government Europe, Middle East and Africa bij Bentley Systems.
www.bentley.com

Lees hier de vorige column van Jan Blaauboer

 

 

Comments are closed.