Column: Standaardisatie

12 augustus 2016

Bah! Wat een vies woord.

Iedereen is vóór standaardiseren maar niemand werkt er aan mee. Ach. dat is natuurlijk niet helemaal waar, maar wel bijna. Standaardiseren druist namelijk regelrecht in tegen het oerprincipe van onderscheidend te moeten zijn om te overleven. Op een gewone manier vang je een konijn of een vis, maar met een steeds vernieuwend en creatief jagersinstinct kom je thuis met een everzwijn of een edelhert. Kijk, dan ben je de man! Het verschil maken, daar gaat het om. Dat was in de oertijd al zo en dat is het nog steeds.

Stel je bent een man van aanzien binnen het bedrijf. Nee stop, ik maak het even persoonlijk. Ik ben dé man in het bedrijf. Iedereen kent Willem en als het moeilijk wordt dan komen ze bij Willem. Zo ook laatst. Spoedklus, lastig en complex, nou dan kom je dus bij mij terecht. “Geen probleem, ik los het op”, zei ik zonder te weten waar het over ging en wat ik moest doen. De baas gaf direct de spreekwoordelijke hete aardappel door en mompelde nog iets van “Volgende week klaar…” en snelde de kamer uit. Uiteraard heb ik de klus geklaard binnen de gestelde termijn. Iedereen blij en ik weer wat hoger op de apenrots maar dat terzijde.

Natuurlijk is iedereen happy met de objectenbibliotheek van boutjes en moertjes, verkeersborden, ramen en deuren, materialen, dwarsdoorsneden, staalprofielen en straatmeubilair, maar stel dat ik deze hele opdracht met de standaardcomponenten had kunnen afronden. Stel je eens voor wat er dan zou zijn gebeurd. Ik zou dus met de borst vooruit de kamer van mijn baas binnen zijn gestapt en hebben gezegd dat de opdracht is afgerond, en wel met allemaal standaardcomponenten. Dan had hij de conclusie snel getrokken: jij bent dus ook standaard, dus had ik de opdracht de eerste de beste Pietje Puk kunnen geven. En dan had ik mezelf weer van de apenrots zien afglijden tot het niveau van de werkmier. En daar wil ik niet belanden, niet nadat ik zoveel moeite heb gedaan om hogerop te komen.

Zie jij het anders? Laat het weten via redactie@cadmag.nl.

Ing. ‘niet standaard’ Willem Barendsz


Lees hier de vorige column van Willem Barendsz

Comments are closed.